ikinci perde, yeni hayatın ilk satrı

Bir kaç gün önce işimden kovuldum. Değişik bir ruh hâli yaratıyor insanda. Hâlâ kovulduğum işle ilgili düşünüyor buluyorum kendimi aklımın derinliklerinde, daha verimli nasıl çalışırım diye. Komik, kovuldun işte dahası var mı? Tuhaf hiç mutsuz hissetmiyorum kendimi mutlu da hissetmiyorum aslında. Lakin bilseydim kovulacağımı harcamalarımı da ona göre ayarlardım tabii. İlginç olan şu ki işteki ilk gününden itibaren kovulacağımı beklemiştim; kovulacağımdan ümidimi kestiğim gün kovdular. Hayal kırıklığı böyle olsa gerek. Yazamadığım bir kaç günde kayda değer tek olay bu oldu. Ha bir de gerçi herkes biliyor ya kayda geçsin diye yazıyorum 08.03.2011 tarihinde İstanbul'a kar yağdı ve aynı senenin ocak ve şubat aylarında tek kar düşmemişti. Ne kadar da kovulmama benziyor. Tam kendimizi sıcak güneşin parlak ışıklarına bırakmayı düşlerken; buz gibi soğuk bir denizin ortasına atılmak gibi.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !